Roos en Willem-Jan Pelle' s fondsenwervingspagina

by Roos en Willem-Jan Pelle for Tegenkracht, stichting kanker en sport

Raised
 3,045

About my fundraiser

PWN Egmond Halve/Kwart Marathon 2013,

Omdat wij uit ervaring weten dat Tegenkracht, stichting kanker en sport, heel goed werk doet hebben we voor een keer besloten mee te doen aan een sponsorloop en hen te helpen door geld in te zamelen zodat zij hun werk kunnen blijven uitvoeren.

Wij zouden het heel erg waarderen wanneer jullie ons helpen door een donatie te doen voor Tegenkracht en/of door onze inzamelingsactie bekend te maken bij anderen.
Er bestaat niet zoiets als een te kleine donatie.
Donaties worden verwerkt door Alvarum. Het is heel gemakkelijk en 100% veilig.
Hartelijk dank voor jullie hulp!
Roos en Willem-Jan Pelle

Dagboekfragment Jantje, april 2012
Jantje gaat het redden!

Kuur vier loopt ten einde en kuur vijf staat voor de deur. Het was een makkie, kuur vier. Bijna nergens last van gehad. Ja, de rode ogen en de druppelende neus, daar heb ik me maar bij neergelegd. Niets aan te doen, tanden op elkaar en de tijd uitzitten. Maar de dexaperiode ben ik redelijk goed doorgekomen. Er waren wel wat 'tot tien tellen' momentjes, maar ik heb me, op dat stukgegooide bord na dan (sorry WJ), keurig weten in te houden. Alleen kwamen er na de dexadagen een paar dagen van intens verdriet. Veel huilen en het even niet meer zien zitten. Wel lekker voor de droge ogen natuurlijk, al die tranen, maar ik heb deze staat van droefenis toch maar even gemeld aan de oncoloog. En guess what ..... de dexadosis mag gehalveerd worden. Hoera, geen ongeremde woedeaanvallen meer. Hoewel, ik kan natuurlijk niets beloven natuurlijk.

En dan is er een nieuwe man in mijn leven, Mulay Najib! Hij gaat mij, met dank aan Stichting Tegenkracht, klaarstomen voor de Royal Ten. Want dat heb ik me als doel gesteld, het lopen van de Royal Ten, niet de tien km deze keer, dat zou een beetje te hoog gegrepen zijn, maar de vijf. Mulay is erg aardig: 'Pas op schatje, voor die boomwortel, val niet.' Maar ook streng: 'En doorlopen schatje, niet stil gaan staan, NIET STIL GAAN STAAN!!'.

Zo liet hij mij afgelopen week eerst zes maal een heuvel op en neer rennen en drie maal een vals plat oplopen ('daar krijg je sterke benen van') om daarna nog een duurloopje aan te kondigen. En dat terwijl ik het liefste huilend van vermoeidheid in foetushouding onder een boom was gaan liggen. Maar ik heb de duurloop van 20 minuten volbracht, weliswaar van binnen mopperend en tierend, maar toch!
Mulay was tevreden, volgens hem ga ik die vijf km wel redden!

'Laat alle stress los en denk positief', zegt Mulay. En dat doe ik, de stress loslaten en positief denken. Niet altijd natuurlijk, dat kan en hoeft ook niet. 's Avonds laat in bed willen de sombere gedachten en de tranen wel eens te voorschijn komen. Want hoe moet en gaat het straks verder. Val ik in een diep gat na de chemo? En wat als ....

Maar over het algemeen ben ik positief. Want het gaat goed, ik voel me goed en ik heb het goed. Nog elke dag word ik gebeld, krijg ik mail, sms'jes en kaarten. Nog steeds ga ik naar de film of uit eten met vriendinnen of komen ze op bezoek. Nog steeds geeft elke dag me wel een mooie herinnering. Nog maar twee kuren, nog maar zes weken, het einde is in zicht!

Jantje zegt: 'ja, we redden het!'
Liefs,
Roos


Dagboekfragment Jantje, mei 2012
Jantje zegt 'We zijn er bijna!'    

Door het verminderen van de Dexamethason was ik tijdens de vijfde kuur misselijker dan de vorige kuren. Voor het eerst ook de eerste tien dagen veel binnen gebleven. Maar nog steeds mag ik niet mopperen. Het voordeel was dat ik minder agressief was deze keer. Nou ja, de man die, toen er eindelijk een tweede kassa geopend werd, van achterin de rij naar voren spurtte om als eerste bij de net geopende kassa te gaan staan, tja, die heb ik toch maar mooi even weer naar achteren gedirigeerd. En dat voelde heel goed moet ik zeggen.

De loopneus blijft vervelend. Het meest genante moment was toen ik onder het ongeduldige oog van de Albert Heijn caissière mijn bonuskaart uit mijn portemonnee peuterde en pas bij het overhandigen door had dat er een enorme druppel (met sliert) aan mijn neus hing. She was not amused. Ik denk niet dat ik ooit nog aan haar kassa zal staan.

Mijn doel de afgelopen maanden was om de Sdu Royal Ten, de vijf km te lopen. Als ik doodmoe op de loopband stond visualiseerde ik dat ik over de finish kwam, aan dat beeld hield ik me vast. Dankzij Tegenkracht kreeg ik de bijzondere Mulay om me voor te bereiden op het lopen van die vijf km. Vandaag was het dan zover en het werd een moment om nooit te vergeten. Samen met zeven vrienden en vriendinnen hebben we de vijf km gelopen. We bleven als groepje bij elkaar en zijn met z’n allen tegelijk over de finish gegaan. Dat was echt een gouden moment. Niet alleen het uitlopen van die vijf km, het bereiken van mijn doel, maar vooral het met elkaar lopen. Zo bijzonder dat niemand voor een eigen goede tijd ging, maar bij mij bleef om me te steunen. Zonder die zeven en zonder Mulay en Tegenkracht had ik het echt niet gered. En die medaille gaat voorlopig natuurlijk niet meer af!

Leek in november het moment waarop ik de laatste kuur zou krijgen nog oneindig ver weg, morgen is het al zover. De laatste kuur! Dan zit de chemo er op! Ik kan het bijna niet geloven. Nog tien slechte dagen, aansterken en dan het leven weer oppakken.

Mulay zegt: ‘Geluk zit um in dingen die je als gewoon beschouwt’. Hij heeft gelijk. Weer haar hebben, oh, wat verlang ik naar een bezoekje aan de kapper. Of om gewoon op mijn fiets weer naar mijn werk te gaan. Weer de echte smaak van een marsreep of een boterham met kaas te proeven, een glas wijn te mogen drinken. Mijn lenzen weer in te kunnen en gewoon zonder druipneus aan de kassa te kunnen staan.

Maar geluk zit um ook in al die lieve mensen om me heen. De mensen die altijd een luisterend oor hebben gehad, die meegingen naar de chemo, die sms’jes stuurden, en kaarten en bloemen, of op bezoek kwamen met een pannetje soep. De mensen die vandaag in een kring om me heen liepen en de mensen die langs de route van de Royal Ten stonden om me toe te juichen.

Ik noem mezelf een heel gelukkig mens!

Nog een keer in de chemostoel. Mijn traktatie staat al klaar. Want natuurlijk ga ik morgen trakteren!

Liefs,
Roos
   



News (3)

  • Met het team van Tegenkracht Lopen tegen Kanker, 7 oktober 2012

    Roos en Willem-Jan Pelle - 11/14/12

  • -

  • See more

Donations ()

Make the first
Tegenkracht, stichting kanker en sport
Tegenkracht biedt kankerpatiënten de nodige sportfaciliteiten en begeleiding, om zo sterk mogelijk de behandeling van operatie, chemo en bestraling in te gaan en deze behandeling te kunnen doorstaan. Het Sportplan op Maat is een intensief sportbegeleidingprogramma voor kankerpatiënten die willen (blijven) sporten of revalideren.